Czy maszyna może czuć? Czy może jej być przykro, gdy straci kogoś bliskiego? Czy ma sumienie i czy jest zdolna zabić? Autorzy PLUTO już niejednokrotnie stawiali przed czytelnikami te pytania, ale z tomu na tom nabierają one nowego wydźwięku. Oprócz samych uczuć robotów w serii ważną rolę grają również ludzkie zachowania wobec mechanicznych stworzeń. Ludzie, jak Profesor Ochanomizu, są w stanie z zapałem próbować reanimować sztucznego psa. Inni - z zimną krwią zatłuc człowiekokształtną maszynę.

Rozwój technologiczny zawsze niesie ze sobą zmiany społeczne i ekonomiczne. Pojawia się zapotrzebowanie na nowych specjalistów, ale jednocześnie niektóre zawody zanikają. Maszyny ułatwiają życie jednym, ale koszt ich pracy bywa niższa niż ludzi, przez co niektórzy tracą zatrudnienie. Dlatego też sytuacja robotów w świecie PLUTO przypomina tę, w jakiej znajdują się imigranci w naszej rzeczywistości. Są tanią siłą roboczą, która nie zawsze jest traktowana na równi z resztą społeczeństwa. Niektórzy cieszą się z ich obecności, ale są i tacy, którzy szczerze ich nienawidzą.

Pluto to opowieść bazująca na jednym z najbardziej znanych dzieł Osamu Tezuki - Atom Żelaznoręki, współczesnej historii Pinokia, w której rolę drewnianego chłopca odgrywa robot. Tytułowy Atom stał się popkulturową ikoną. Na całym świecie można kupić różne gadżety z nim związane, a w Hollywood wyprodukowano film bazujący na jego przygodach. Jednak to nie on jest głównym bohaterem Pluto. Historia skupia się na postaciach drugoplanowych, głównie robotach zastanawiających się nad swoim człowieczeństwem, efektem czego jest opowieść duchem bliższa Łowcy Androidów niż bajce pt. Pinokio.